Lijntjes..

Laatst tijdens een gezellig etentje met een vriendin, hadden we het over haar en de jongen die zij al eeuwen leuk vind. De beste jongen neemt het alleen niet zo nauw met zijn beloftes en al zolang ik mij kan herinneren komt hij zijn afspraken niet na. In de tussentijd heeft hij zelfs al verschillende vriendinnetjes gehad, maar belooft mijn vriendin altijd plechtig het uit te maken en voor haar te kiezen, wat uiteraard nooit gebeurd! Terwijl ze mij uitgebreid up to date houd van alle misstappen die hij gemaakt heeft in de afgelopen periode dwaal ik af naar mijn eigen leven ..

.. heeft iemand mij ooit aan het lijntje gehouden?

Al snel kom ik er tot mijn geluk achter dat ik nooit in deze situatie beland ben en prijs mezelf voor het feit dat ik niet zo naïef ben om erin te trappen!
Tot ik er vandaag zomaar even achter kwam dat ik wel degelijk aan het lijntje gehouden word, op dit moment zelfs! Door een vent die ik niet eens ken, nog nooit gezien, zijn naam is niet bekend en heb hem 1x gesproken .. EN DAAR .. ligt nu juist het probleem.

Nog niet zo lang geleden, kwamen wij op het fijne idee om op onszelf te gaan wonen. Hartstikke leuk natuurlijk, maar ook een vrij spontane gedachte zoals vaker het geval is. Dit keer besloten we er wel werk van zijn gaan maken. Niet snel nadat we dit plan opgevat hadden, kwam ons droomhuis inzicht. Bij het zien van de eerste foto’s droomde we al weg, de grote woonkamer met mooie schuifdeuren had ons ingepakt en bij de aanblik van de splinternieuwe keuken waren we verkocht!! HIER MOESTEN WE WERK VAN MAKEN! Zo gezegd, zo gedaan.

Op een vrijdag middag waagde we de stap en belde het desbetreffende kantoor op .. Een vrij onprofessioneel klinkende en moeilijk verstaanbare man stond ons te woord. Na wat vreemde vragen beantwoord te hebben ( wat is onze afkomst? ) hingen we op met een onduidelijk gevoel. Veel wijzer waren we niet geworden uit het gesprek, maar we konden eruit opmaken dat het huis totaal verbouwd werd en we teruggebeld zouden worden als we het konden bezichtigen. Super blij over onze eerste stap, vertelde we het fijne nieuws aan iedereen die het wilde horen.
Helaas werd dit gevoel steeds zwakker en onze hoop vervaagde, we werden niet terug gebeld. Terwijl het huis inmiddels op verschillende websites aangeboden word als ‘direct woonbaar’ waren wij nog steeds niet geïnformeerd? We besloten nog maar eens te bellen, maar het leverde niet veel duidelijkheid op. Het kwam erop neer dat ze nog steeds in verbouwing waren, dat we nog teruggebeld zouden worden, maar dit keer door een collega omdat deze meneer op vakantie ging. Een week erna waren we nog steeds niet teruggebeld, dus werd er weer gebeld naar de desbetreffende makelaar .. *schrik!* we kregen een computer aan de lijn?? Dit kwam vast doordat ze op vakantie waren hielden we onszelf voor en besloten het even te laten rusten, als ze echt aan het verbouwen zijn is dat heus niet in een week gebeurd!?

Ondertussen zijn er al heel wat dingen ingeslagen voor onze uitzet, krantjes van de Blokker en Leen Bakker worden nu zorgvuldig bekeken op zoek naar mooie aanbiedingen en ondertussen wacht ik nog steeds tot er weer een mooi wit-vierkant servies in de aanbiedingen is bij de Xenos. Toch begon het na een paar weken weer te kriebelen en besloten we op een vrijdag ochtend weer een kans te wagen en Weenawonen weer te bellen, maar helaas .. de computerstem stond ons weer te woord!

Worden wij hier aan het lijntje gehouden?

XOXO

Advertenties

first (almost)moving out experience

Na een jaar op en neer reizen en vele vertragingen en missende aansluitingen verder is ook bij mij de gedachte opgekomen op toch maar eens op zoek te gaan naar een kamer dichter bij school, in Rotterdam. Rotterdam, de grote stad! Het is spannend maar het plan is er, samen met lovely friend tevens classmate voor 6 jaar alweer R. zijn we samen op zoek naar een huisje waar we lekker op school en thuis 24 uur p/dag op elkaars lip kunnen zitten! En het word leuk!

Maar dit is niet de eerste keer dat we dit plan opvatten, een aantal jaar geleden tijdens onze studie Grafisch Vormgeving kwam het idee ook al eens spontaan boven varen. Fanatiek en vol enthousiasme begonnen we aan onze zoektocht naar een ( betaalbaar ) appartementje in de buurt van school en ..
niet heel veel later hadden we beet! Marktplaats bood ons een compleet rijtjeshuis, verbouwd tot een studentenhuis met 5 kamers, waar wij de volledige zeggenschap hadden over wie onze medebewoners werden. Meteen werden er eventuele huisbewoners opgetrommeld, klasgenoten, vriendinnetjes, kennissen etc. tot we 3 potentiële huisgenoten bijeen hadden gesprokkeld. Er werd een afspraak gemaakt met de eigenaar en op een zaterdag ochtend gingen R. & ik vol spanning en goede moed naar onze eerste huisbezichtiging. Bij binnenkomst waren we direct vol enthousiasme, de gangkast zou kunnen voldoen als onze schoenenkast en aangezien de keuken te klein was voor een keukentafel, zouden we een bar maken waar we iedere ochtend en avond gezamenlijk zouden eten. Boven waren we verrast door de grootte van de kamers en ontstond er onenigheid over wie de grote zolder zou krijgen. Aan het eind van de bezichtiging overhandigde H. ( de huisbaas ) ons de huurcontracten en binnen een week konden we erin! Yes, we hadden een huisjes in de buurt van school met leuke meiden het kon niet meer mis gaan! Of toch wel?

Onze overige huisgenoten hadden de kwestie ‘op kamers wonen’ al uitvoerig thuis besproken en ieders ouders steunden hun kinderen in dit besluit. Alleen ik, iemand die alles graag op het laatste moment deed, had het thuis nog niet eens onder de aandacht gebracht.
Nu was het toch echt de hoogste tijd, want binnen enkele dagen konden we er in trekken en als ik niet mee kon doen ging het hele plan niet door. Dus raapte ik alle moed bijeen en stapte naar mijn vader.
Die het niet echt eens was met het hele idee!! OEPS, daar ging ons plan en ik was de gene die het verpest had! Hoe moest ik dit aan de meiden vertellen?

Trrrrrrrring, de telefoon begon te rinkelen en het bleek R. te zijn! Ook mama Malawauw bleek het idee toch niet zo goed te vinden en ook R. mocht het huis nog niet uit! WOW saved by the bell,
Harry stelde het niet zo op de prijs, maar bij deze was ons eerste huisje van de baan.

Nu 4 jaar later, inmiddels volwassen, een diploma rijker en inmiddels student aan het HBO beginnen we aan poging 2. Kamernet, marktplaats alle websites worden zorgvuldig bekeken en over en weer gestuurd. Tijdens het winkelen fantaseren we er vrolijk op los wat we allemaal zullen gaan halen voor ons nieuwe paradijsje, aanbiedingen worden grondig onder de loep genomen, kookboeken worden ingeslagen en eventuele feestjes worden nu al gepland …

… nu alleen het huis nog?!

XOXO